مهتا و صهيب
باورم كن عزيز....
اولین شعر نیمایی خودم تقدیم به بهترینم... می نوازد قلبم ساز دلتنگی را ... و دو چشمم شده بارانی و خیس... باز در ذهن سوالی دارم!! "که در این شور چرا نیست کسی؟! یا که دستی بفشارد دستم؟! " و در این تاریکی نیست تنهایی من در یادش.... تا ابد خواهم گفت... می نوازد قلبم ساز دلتنگی را... "سراب"(صهیب)
نوشته شده در چهارشنبه ٥ بهمن ۱۳٩٠ساعت
۸:٤۱ ب.ظ توسط صهیب نظرات () |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |









