مهتا و صهيب

باورم كن عزيز....

 

اولین شعر نیمایی خودم تقدیم به بهترینم...

 

می نوازد قلبم ساز دلتنگی را ...

و دو چشمم شده بارانی و خیس...

باز در ذهن سوالی دارم!!

"که در این شور چرا نیست کسی؟!

یا که دستی بفشارد دستم؟! "

و  در این تاریکی نیست تنهایی من در یادش....

تا ابد خواهم گفت...

می نوازد قلبم ساز دلتنگی را...

                                         "سراب"(صهیب)

 

نوشته شده در چهارشنبه ٥ بهمن ۱۳٩٠ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ توسط صهیب نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس