مهتا و صهيب

باورم كن عزيز....

 

قاصدک!

قاصدک،برده کجا باد تورا؟

در دلم خواسته ای می گذرد

کاش بودی که تورا فوت کنم

آرزوهای دلم بسته به تو در راهند

به کجا می روی از کوی چه کس می گذری؟

هرکجا هستی باش!،آرزویی دارم...

بنشین در دستش و بگو حسم را

شاید این بار مرا باور کرد

آرزویی دارم...

قاصدک،برده کجا باد تورا؟؟

                                        "سراب" (صهیب)

ساعت 1:53 دقیقه ی بامداد 19 اسفند 90 خانه ی خودمان سراب.

نوشته شده در جمعه ۱٩ اسفند ۱۳٩٠ساعت ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ توسط صهیب نظرات () |

عشق؟!

عشق،آه!،آری زیباست

و در این شعر تو جاری هستی

بی خبر از دل طوفانی من

مست در ساحل بارانی چشمم،آسوده از این طوفانی...

منه طوفان زده ی غرقه به آب

در پی ساحل آرام دلت می گردم

و در این بین چه زیباست کنارت بودن

عشق!آه آری زیباست!!!

                              "سراب"(صهیب)

14 اسفند 90 ساعت 2:05 بامداد قبل از خواب،تبریز خانه ی دانشجویی.

نوشته شده در جمعه ۱٩ اسفند ۱۳٩٠ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ توسط صهیب نظرات () |

 

اولین شعر نیمایی خودم تقدیم به بهترینم...

 

می نوازد قلبم ساز دلتنگی را ...

و دو چشمم شده بارانی و خیس...

باز در ذهن سوالی دارم!!

"که در این شور چرا نیست کسی؟!

یا که دستی بفشارد دستم؟! "

و  در این تاریکی نیست تنهایی من در یادش....

تا ابد خواهم گفت...

می نوازد قلبم ساز دلتنگی را...

                                         "سراب"(صهیب)

 

نوشته شده در چهارشنبه ٥ بهمن ۱۳٩٠ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ توسط صهیب نظرات () |

دوش به درگاه تو آمده ام در مبند

                                     گرچه درت بسته نیست چشم دلم را مبند

زین همه درد و گناه پیش تو گشتم خجل

                                                 مرحم زخمم بده درب امیدم مبند

                                                                                          "سراب"(صهیب شقاقی)

نوشته شده در سه‌شنبه ۱ آذر ۱۳٩٠ساعت ۱:٠۳ ‎ب.ظ توسط صهیب نظرات () |

باز یادت دفتر شعری برایم باز کرد

                                 خاطراتت در همه مصراع و بیتش ناز کرد

قلبم از احساس همچون ساز گشت

                                         سینه ام کوبید واز درد فراق آواز کرد...

                                                                                               صهیب "سراب"

تقدیم به اونی که قدرمو ندونست...

نوشته شده در سه‌شنبه ٢٦ مهر ۱۳٩٠ساعت ۱:٠٧ ‎ق.ظ توسط صهیب نظرات () |

مهدیه دوستت دارم امیدوارم ...

همه یادت برایم زندگی بود / به غیر تو همه افسردگی بود

تو امید دل پژمرده بودی / وجودم را تو با خود برده بودی

نگاه تو همه آرامشم بود /  کنارم بودنت آسایشم بود

تو رفتی زندگی خاکستری شد/ دوچشمانم به درها بستری شد

 

                                                                            "سراب"(صهیب)

نوشته شده در جمعه ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩٠ساعت ۱:۱٥ ‎ب.ظ توسط صهیب نظرات () |

مرا آرامشی جز تو نباشد        به دل دلداری غیر از تو نباشد

اگر بسته است راه آسمانت        دلم را پر به غیر از تو نباشد

                                                        "سراب(صهیب)"

دوستت دارم حتی اگه وقتی ازت جدام.

نوشته شده در دوشنبه ۱٧ آبان ۱۳۸٩ساعت ۳:٥٤ ‎ب.ظ توسط صهیب نظرات () |

حیف گل،همرنگ شد با خارها

                                   آن لطیف ناز هم آغوش با بدکارها؟!

تیغ را با نازها بودن خوش است

                                    درد دل با مردم بی دل خوش است

در جهان دلدادگان بی دل شدند

                             با صدای بلبل غم دیده هم آوا و یا همدل شدند

گل برای حفظ خود با تیغ آغوش شد

                                    دست دل گل را بچید آن تیغ با دل جوش شد

کاش ما چون تیغ بودیم کاش کاش

                                    نی عزیز مهربان هر آنچه هستی باش باش

            

                                                                                                                                                                                                                                                               "سراب (صهیب)"

نوشته شده در چهارشنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸٩ساعت ۱٠:۱٦ ‎ب.ظ توسط صهیب نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس